Frederik Frantsişek Şopen 1810-cu il fevralın 22-də (b. m. martın 1-də) Varşava yaxınlığında anadan olub. Musiqiçi ailəsində dünyaya gələn Şopen uşaqlıqdan musiqinin əhatəsində olub və artıq 5 yaşında o, sadə əsərləri pianoda ifa etməyə başlayır. Tezliklə onun müəllimi tanınmış musiqiçi V.Jivniy olur və o, öz şagirdinə klassiklərin əsərlərini öyrətməyə başlayır. Şopen, böyük uğurla Ali Musiqi məktəbini qurtarır. Təhsil illərində o, bir çox fortepiano əsərlərini yazır. Bu zaman o, həm də Polşanın ən uğurlu pianoçusu kimi tanınır.

Şopenin həyatının ən xoşbəxt və eləcə də ən ağır məqamları istedadlı Fransa yazıçısı Jorj Sandla məhəbbət illərinə təsadüf edir. Şopen bir çox şah əsərlərini məhz Jorj Sandla yaşadığı illərdə yaradıb.

Şopenin dostları və doğmaları əmin idilər ki, onu Polşanın hüdudlarından kənarda da müvəffəqiyyət gözləyir. Lakin fransız dili müəllimi olan atasının öz oğlunu xaricə səfərə göndərmək imkanı yox idi. Xoşbəxtlikdən, musiqiçinin pərəstişkarları arasında varlı və nüfuzlu adamlar tapılır.

Onların dəstəyi ilə Şopen dostu Tito Voytsexovski ilə birlikdə 1830-cu il noyabrın 1-də Varşavanı tərk edir. Gənc bəstəkar bir qab doğma Polşa torpağını özü ilə aparır. Şöhrət qazanıb evə dönmək arzusunda olan Şopen hələ bilmir ki, bu arzusu ürəyində qalacaq.

Polşada artıq çoxdan yetişməkdə olan milli-azadlıq hərəkatı 1830-cu ildə açıq üsyan şəkli alır. Qiyamçılar arasında Şopenin çoxlu dostları vardı. Atası da onlara rəğbət bəsləyib. Odur ki, gənc bəstəkar vətənə dönməyə can atır. Lakin Tito Voytsexovski onu öz gələcəyini təhlükəyə atmaq fikrindən daşındırır. Bəstəkarın doğmaları da eyni fikirdə olurlar.

Qeyri-müəyyən vəziyyət və yaxınlarının taleyindən nigarançılıq uzun aylar çəkir. Bəstəkar bu hisslərə o dərəcədə qapılır ki, yaradıcılıqla məşğul olmağa qüvvəsi qalmır. Şopen Vyanada yaşadığı 8 ay ərzində bircə not sətri də yazmır.

Varşavada üsyanın yatırılması xəbəri musiqiçini Almaniyada yaxalayır. Şopen sarsılır, başa düşür ki, daha Polşaya qayıda bilməyəcək. Bundan sonra o, doğma Polşaya olan bütün məhəbbətini musiqisində yaşadır.

Şopen 1831-ci ildə Parisə köçür və Avropanın ən böyük mədəniyyət xadimləri ilə dostlaşır. Yazıçı Balzak, şairlər Henri Heyne və Adam Mitskeviç, bəstəkar Feliks Mendelson, rəssam Ejen Delakrua onun tanışları və dostları arasındadır. Şopen virtuoz pianoçu kimi şöhrət qazanır, çoxlu konsert verir. Lakin gərgin konsert fəaliyyətinə baxmayaraq, çətinliklə dolanır. Maddi durumunu düzəltmək üçün dərs deməyə başlayır, eyni zamanda macal tapıb musiqi bəstələyir.

Ağır vərəm xəstəliyi Şopeni fəal yaradıcılıqla məşğul olmağa qoymur. 1849-cu il okyabrın 17-də dünyasını dəyişmiş bəstəkar Parisdə dəfn edilir, lakin onun ürəyi öz vəsiyyətinə görə Polşaya aparılır və Varşavanın Müqəddəs Xaç kilsəsində saxlanılır.

Polşanın hitlerçilər tərəfindən işğalı zamanı Varşavada Şopenin abidəsi dağıdılır, faşistlər onun musiqisinin ifa olunmasına ciddi qadağa qoyurlar. Həmin dəhşətli günlərdə bəstəkarın məzarı da təhlükəyə məruz qalır. Polşa vətənpərvərləri həyatlarını təhlükəyə qoyaraq, Şopenin ürəyini kilsədən çıxarıb müharibənin sonunadək etibarlı yerdə gizlədirlər. 1945-ci il oktyabr ayının 17-də şairin ürəyi təntənəli şəkildə əvvəlki yerinə qaytarılır.